Podlaski Ogród Botaniczny

Instagram YouTube
pl en
Gatunki roślin
Ślazowate
obrazek

Ślaz dziki

Malva silvestris L.

Inne nazwy: malwa dzika

       Roślina jedno-, dwu- lub wieloletnia występująca w całej Europie, Azji Mniejszej, na Syberii, Kaukazie, w Indiach, i północnej Afryce. W Polsce pospolicie rośnie na średnich i lżejszych glebach. Jest również uprawiany, nie znosi jednak gleb ciężkich.

      Ślady użytkowania tego gatunku spotykane były już w neolicie (znaleziska w Łużycach). Jako roślina lecznicza ślaz stosowany był w starożytności. Łodygami leczono do poprawy czynności pęcherza moczowego, liście – do gojenia ran po użądleniach owadów, do kąpieli nasiadowych w chorobach macicy. Przypisywano mu także właściwości pobudzające laktację.

     Święta Hildegarda zalecała ślaz na obrzęki płucne, krwawienia i zatrucia.

     We współczesnym lecznictwie stosowane są kwiat oraz liść ślazu. Zawierają one przede wszystkim śluz, węglowodany, garbniki i glikozydy antocyjanowe. Surowce te w postaci naparów i maceratów stosowane są jako leki osłaniające i zmiękczające śluz w chorobach górnych dróg oddechowych, w katarze, w chorobach przewodu pokarmowego. Liście i kwiaty wchodzą w skład mieszanek ziołowych o działaniu wykrztuśnym i przeciwzapalnym.

     Roślina zakwita pod koniec czerwca i kwitnie przez 5 – 6 tygodni. Wydajność miodową ślazu dzikiego określa się na 120 – 160 kg z 1 ha. Pszczoły nie zbierają pyłku ze ślazu podobnie jak z innych ślazowatych, ze względu na zbyt duże wymiary ziaren pyłkowych.

Sklep internetowy

Dary natury

Ziołowy zakątek

współpraca